Voor uw online consult, klik hier!

Hieronder treft u de uitleg aan van een aantal symptomen die te maken kunnen hebben met de uiting van een klacht.

Pijn:

"Onaangename, vaak sterke gewaarwording in het lichaam als gevolg van verwonding of ziekte." (Van Dale)

'Pijn' is een van de moeilijkste en vaagste symptomen, aangezien iedereen pijn anders interpreteert. De beleving van pijn zegt dan ook soms meer over de persoon, dan over de klacht. 'Pijn' is de meest voorkomende klacht binnen de fysiotherapie. Er zijn dan ook zeer veel manieren om 'pijn' te beschrijven: 'branderinge pijn','scherpe pijn', 'zeurende pijn', 'kloppende pijn', 'stekende pijn' of juist 'doffe pijn', 'kiespijn' en ga zo maar door.

Medici en paramedici gaan ervan uit dat 'pijn' een waarschuwings signaal is van het lichaam dat ons verteld of er schade dreigt of aanwezig is in een bepaald weefsel. Dit signaal verdwijnt als de schade prikkel weg is en/of de schade weer gerepareerd is. De mate van 'pijn' geeft aan hoeveel en/of hoe groot de schade is.

BV. Als je een naald op de huid zet voel je een prikje. Dit gevoel zal je niet direct als 'pijn' omschrijven. Wanneer je de naald iets harder drukt neemt de gewaarwording toe en zal je 'pijn' voelen. Er is dan ook sprake van dreigende schade. De 'pijn' trekt direct weg als de naald van de huid gehaald wordt.

Ook kan je aan de 'pijn' aflezen waar de schade is opgetreden; 'pijn' kan gevoeld worden op de plaats van de (dreigende-) schade. De plaats van de pijn is dan vaak scherp en goed aan te geven. Het kan echter ook gevoeld worden op een andere plek dan waar de schade is. Dan is de pijn vaak niet duidelijk aan te wijzen. Dit noemen we 'Geprojecteerde Pijn' of 'Referred Pain'.

Als de 'pijn' voor uw gevoel te lang aanhoudt, is het nuttig om een arts of fysiotherapeut om raad te vragen.

Tintelingen:

Tintelingen geven het gevoel alsof je door kleine naaldjes geprikt wordt. Tintelingen ontstaan vaak wanneer er zenuwweefsel geprikkeld wordt. Denk maar aan het stoten van je 'elektriciteits-botje' in je elleboog. Je voelt dan even heel veel prikkeltjes door je arm en hand. Na een tijdje trekken de tintelingen weg.

Deze prikkelingen kunnen ook ontstaan als zenuwen gerekt worden en/of als ze ergens druk ondervinden, bv. door inklemming. De tintelingen verdwijnen als de druk of inklemming weg is. Er zijn nog meer manieren om tintelingen te krijgen. Denk maar aan wat er gebeurt als je langdurig op je hand gelegen hebt of je hebt je benen lang over elkaar. Deze vallen dan 'in slaap' en het gevoel en de controle zijn dan even helemaal weg. Als je van houding veranderd begint je arm of je been, na een tijd, verschrikkelijk te tintelen.

Zwelling:

Zwelling treedt op als gevolg van een beschadiging van weefsels en kan overal voorkomen. In de weefsels bevinden zich kleine bloedvaatjes en cellen die kapot gaan bij beschadiging. Hierdoor komt er vocht in het weefsel. Om er voor te zorgen dat de beschadiging zo snel mogelijk gerepareerd kan worden verwijdden de bloedvaten zich, in de omgeving van de beschadiging. Hierdoor kunnen er makkelijker bouw- en afvalstoffen aan- en afgevoerd kunnen worden. De verdikking zorgt er vaak ook voor dat je wat minder makkelijk kan bewegen. Hierdoor zorgt het lichaam er ook zelf voor dat het wat rust krijgt om te herstellen. De optredende zwelling wordt vaak als hinderlijk ervaren maar is uiterst nuttig voor het herstel.

Soms kan er, relatief, te veel vocht vrijkomen in weefsel waardoor de zwelling zelf een belemmering wordt voor het herstel omdat de druk binnen het weefsel te groot wordt. Het is daarom dat sommige mensen direct na een ongeval ijs op de huid leggen. Door de kou vernauwen zich de bloedvaatjes in het weefsel en zal er minder vocht vrijkomen. Dit helpt alleen als er binnen 30 tot 60 seconden gekoeld wordt.

Kramp:

Kramp (of spierspasme) treedt op als gevolg van zuurstofgebrek in de spieren. Doordat een spier meer arbeid moet verrichten dan hij gewend is zal hij op een gegeven moment niet genoeg zuurstof uit de omgeving kunnen halen. De spier zal dan wat dikker worden hierdoor zal de bloeddoorstroming van de spier ook belemmerd worden zodat het zuurstoftekort zal aanhouden. Deze zwelling in combinatie met zuurstofgebrek zorgt ervoor dat er zenuwen geprikkeld worden waardoor de spier zich reflexmatig samentrekt en hard wordt. Er zijn op het gebied van Kramp verschillende opvattingen over het onstaan ervan maar daar zal ik niet verder op ingaan.

Kraken:

Kraken, of 'krakende geluiden', komen het meest voor in gewrichten. Normaal gesproken zijn botten ter hoogte van een gewricht bedekt met kraakbeen. Een laagje dat het bot zelf beschermd tegen slijtage en ervoor zorgt dat een beweging 'soepel' plaats vindt. De oppervlakte van kraakbeen is zeer glad waardoor dit kan. Ook dient kraakbeen als schokdemper. Het kan echter zijn dat dit kraakbeen beschadigd raakt. De oppervlakte van het kraakbeen, zal dan minder glad zijn. Als dit gebeurd zal de beweging een beetje haperen. Dit ervaar je dan als kraken. Je komt dit het meeste tegen bij mensen op oudere leeftijd. Het kraakbeen wordt, naarmate we ouder worden, minder van kwaliteit en neemt ook in dikte af. Dit heeft te maken met de voeding van het kraakbeen dat steeds slechter wordt. We noemen dit dan ook 'slijtage'. Het kraken (ookwel crepitaties genoemd) voelen we in de weefsels die om het gewricht liggen. Vaak als je je vinger op het gewricht legt voel je het, het beste. Dit komt omdat er in het kraakbeen zelf geen zenuwen zijn die deze informatie kunnen opvangen en doorgeven. Door beschadiging van het kraakbeen verloopt de beweging in het gewricht anders dan normaal, waardoor de weefsels in de omgeving anders belast zullen worden. Deze weefsels geven de informatie dan door.

Het onstekingsproces:

Na elke vorm van beschadiging treed er een ontstekingsproces op. Meestal is deze zo klein dat we er niets van merken maar als we ons harder stoten en er grote beschadigingen plaatsvinden in het lichaam merken we dat direct. Een onstekingsproces uit zich door: pijn, zwelling, roodheid, warmte en het moeilijk kunnen bewegen. (niet al deze symptomen hoef je op te merken.) Het onstekingsproces is het lokale herstelproces van het lichaam dat er voor zorgt dat de ontstane schade weer gerepareerd wordt. Dit gebeurd door de afvoer van afvalstoffen en de aanvoer van bouwstoffen. Hoelang een ontsteking duurt is afhankelijk van de mate van schade die er is maar duurt in het algemeen tussen de 4 en 6 weken. Mits het lichaam alle kans krijgt om het proces af te maken door het nemen van gepaste rust en geduld. Als het onstekingsproces langer duurt is er sprake van een vertraagd proces en zal een fysiotherapeut geraadpleegd moeten worden.

Mocht u nog vragen hebben over andere symptomen of dergelijke, laat het ons weten op fysioconsultonline@chello.nl